Een schier eindeloze lijst organisaties vanuit ogenschijnlijk alle hoeken uit de Nederlandse samenleving roept op tot een einde aan de ‘oorlogskoorts’, zodat wij, Nederlanders, ons niet verder mee laten slepen in de internationale escalatie en werken aan een onafhankelijke vredespolitiek.
Een loflijk streven, wie is er nu niet tegen oorlog, wie wil er nu geen vrede?
Want het is lastig wakker worden, met elke morgen die oorlogsberichten vanuit Europees grondgebied.
Men roept om diplomatie, maar wie nu nog heil ziet in weer een reisje van de nieuwbakken ‘diplomaten’ met allen een forse aandelenportefeuille, heeft niet goed opgelet.
Alle voorstellen tot nu toe, sommige zelfs zonder overleg met Oekraine, leiden er toe dat Oekraine inlevert: land, grondstoffen, onafhankelijkheid, veiligheid.
Dames en heren, dat is geen vrede. Dat is bezetting, annexatie, uitbuiting. Er wordt niet alleen grondgebied of grondstof geeist, door de agressor Rusland of de ‘vredesduif’ de VS. In de gebieden die het betreft, met name Donetsk en Luhansk, wonen mensen. Mensen die net als hun landgenoten in meerderheid besloten tot onafhankelijkheid, daarvoor hun nucleaire wapens inleverden met een belofte van vrede, om vervolgens verraden en verkocht te worden.
De bevolking van Bucha, de krijgsgevangenen van de Azov staalfabriek kunnen, als ze geluk hadden, meepraten over hoe die vrede er volgens de agressor Rusland uitziet. Datzelfde geldt voor de bevolking van de nu al twaalf jaar bezette Krim.
Vrede zonder vrijheid is geen vrede, maar bezetting. En vrede zonder gerechtigheid is een holle frase.
Denken dat wij als Nederland, nota bene een van de grondleggers van een Verenigd Europa na de Tweede wereldoorlog, ons af kunnen sluiten van wat er in Europa gebeurt, is op zijn minst naïef. Een einde aan de oorlog in Oekraïne door opgave van land en bevolking, zal de oorlog des te makkelijker over laten springen naar het volgende malse stukje Europa. De Baltische Staten vrezen voor hun toekomst. Maar eigenlijk is het gewoon egoïstisch, visieloos en kwaadaardig. En wie weet, ingegeven door juist die Russische agressor, het zal toch niet?
Die witte duif op al die vlaggen, bordjes en posters: lief, maar hij maakt geen schijn van kans tegen de wolken Shaheds die nu al wekenlang dagelijks hun aanvallen uitvoeren.
Zeker, het is lastig wakker worden, met elke morgen die oorlogsberichten vanuit Europees grondgebied. Maar het is nog veel lastiger wakker worden in een land dat nu al voor het vijfde jaar worstelt met de gevolgen van een illegale, ongefundeerde agressieoorlog.
Oekraïne en zijn bevolking verdient onze onverkorte steun, verdient een volledige blokkade van alle goederen die gebruikt worden in de wapens die Rusland inzet en van alle goederenstromen die de oorlogseconomie in Rusland overeind houden.
Wanneer dat ertoe leidt dat Rusland zich terug moet trekken om strategische, tactische en economische redenen, dan gaan we daarna weer met elkaar zitten om te bespreken hoe we een herhaling voorkomen. En hoe we tot echte vrede komen.
06 83530566
