NBU 44 , Pech, 9 juni

IMG_6141

Na de tegenvaller gisteren was ik lichtelijk overstuur en moe, vanmorgen moest ik mijzelf van de vloer oprapen. Een hele zondag Tucson was geen aanlokkelijk vooruitzicht. Maar je moet altijd van de nood een deugd maken. Dus een Apple winkel opgezocht, want alle trucjes die ik ken brachten mijn ouwe trouwe Macbook Pro 17” niet tot leven. Om vijf voor tien stond ik bij de winkel, alle groene T-shirtjes in opperbeste stemming stonden klaar om mij te helpen. Maar hoe het vriendelijke genie achter de balie ook probeerde: ook hij kreeg er geen beeld meer bij. Nu is het beestje bijna tien en had ik al voorzien dat hij niet eeuwig bij mij zou blijven. Ik wist ook al wat ik na hem wilde. Dat heeft zo’n winkel dan gelukkig ruim op voorraad. Nadeel is wel dat mijn harde schijf niet gedeeld kon worden met de nieuweling, dus dat is de volgende uitdaging. Het is allemaal even nieuw en anders, maar ook gewoon Apple natuurlijk. Ook heb ik een adres van een third party, die wellicht in Las Vegas, als ik toch moet wachten, mijn harde schijf kan delen met deze nieuwe jonge vriend. Tot zo lang zijn er een paar blogjes die missen, want opnieuw schrijven begin ik niet aan. En de foto’s moeten weer in het mapje, daar heb je zo’n ding immers voor.

Tucson op zondag was inderdaad zoals ik me had voorgesteld. Het door iedereen aangeraden gezellige oude centrum was op deze hete dag landerig en kwam pas in de late middag wat tot leven.

Tucson is niks mis mee, het is een stad die ligt te bakken in het dal tussen de bergen. Mensen komen hier om te overwinteren, ’s zomers moet je hier eigenlijk niet zijn volgens mij. De stad heeft de ruimte, de straten zijn breed, het is allemaal goed onderhouden. Ik parkeer Monster in een buurt met nog oude, grijsblauw en rode huizen met veranda. De nieuwbouw is meer pastel met rode daken. Ook hier daklozen, maar iets minder lijkt het. Of ze liggen allemaal ergens in de schaduw. Ergens op straat staat, voor een huis met nogal wat bordjes die vragen om gerechtigheid en minder muur, een paar goede schoenen te wachten op een nieuwe eigenaar.

Ik deed na de aankoop een poging wat kunst te genieten, een aantal musea was dicht, in meer woestijnleven in een museum had ik even geen zin. Dus het MOCA, Museum of Contemporary Art. De toegang is 5 dollar. Het werk zeer contemporain. U heeft meer waar voor uw geld in Kunsthal 45, maar ik ben bevooroordeeld uiteraard.

Daarna nog maar ergens iets drinken of een ijsje. Uiteindelijk werd het een fish and chips maaltijd en veel thee in The Hub, een trendy tent met goede muziek en een overijverige jongeman die elke twee minuten kwam vragen of er nog iets was wat hij voor me kon doen. Dat was niet zo, ik moest mij gewoon weer even herpakken, thee en goede muziek helpt dan heel goed.

Daarna nog even op zoek naar een plant en wasmiddel, bij Walmart. Als ik terugloop naar Monster en op een kruising naar links kijk zie ik een berg, als ik naar rechts kijk zie ik een berg en als ik vooruitkijk zie ik een berg. Het is gelukkig wat bewolkt, de temperatuur valt mee.

Na mijn aankopen naar de campground op het grint. Als ik daar Monster parkeer zie ik mensen in een zwembad dat mij gisteren geheel ontgaan is.

Meer is er niet nodig om Smitje gelukkig te maken. De aanschaf van de badhanddoek met duiktafereel in Walmart was een voorzienige daad. Tien minuten later lig ik in het water en praat met de ander gasten over van alles.

 

Just add water.

3 thoughts on “NBU 44 , Pech, 9 juni

  1. O, vandaar dat ik niet alle verhalen aan elkaar kon knopen. De boomstronk zat me dwars. Er is een blogje tussen uit gevallen.

    Dagje lummelen is ook niet erg. Het is toch wel erg vermoeiend allemaal. En je bent niet meer piep. Wij zijn lekker weer thuis en ik zit met de lease hond op de bank thuis. Wel de lusten en niet de lasten. Vrijdag gaat ze weer terug.

    Nou, hou je haaks, en op naar Las Vegas en gooi dat tientje in de fruit machines. Het is een mooie vakantie, maar wel inspannend!

    • Dat van die boomstronk heb ik wellicht niet verteld, ik struikelde over een afgezaagde aan de rand van het pad naar het toiletgebouw, op een donkere avond. Ik voelde gelijk een elastiekje en wist: hier ga ik lang plezier aan beleven.

  2. Het is ook wel hard werken met jezelf op reis. Je hebt alle tijd en toch geen tijd genoeg. Het is veel. En werkt het de snorkel set. Geen Lake Powel, dan de heerlijke kust, heel lekker daar.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s